WILLIAM LOBB

სელექციონერი: Jean Laffay
ქვეყანა: საფრანგეთი
ჯგუფი: ისტორიული ვარდები
სელექციის წელი: 1855
ფერი: მუქი იასამნისფერი
სურნელი: ძალიან ძლიერი
ყვავილის ფორმა: სექციური, ფიალისებური
ყვავილის დიამეტრი (სმ): 8-10
სიხუჭუჭე: ხუჭუჭა
ფურცლების რაოდენობა: 50
სიმაღლე (სმ): 180-300
სიგანე (სმ): 100
ყვავილობის პერიოდი: ერთხელ მოყვავილე
დაავადებების მიმართ მდგრადობა: საშუალო
ყინვაგამძლეობა: დიახ
“უილიამ ლობი” ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი “ხავსიანი” ვარდია. მას ზოგჯერ “ოლდ ვილვეტ როუზს” ანუ ძველ ხავერდოვან ვარდსაც უწოდებენ. იყო ვერსია, რომ ვარდი ჩინური წარმოშობის უნდა ყოფილიყო, რითაც აიხსნებოდა არასტანდარტულად მაღალი და მოხდენილი ბუჩქის ფორმა. ყვავილები აქვს 7,5-10 სმ დიამეტრის, მკვეთრი მეწამული ფერის, რომელიც ნაზ იისფერ-ნაცრისფერში, ან იასამნისფერში ხუნდება, გამოირჩევა ვარდის ეთერზეთის ძლიერი სურნელით. ყვავის უხვად, დიდ მტევნებად, ძალიან ხანგრძლივად, რითაც აბალანსებს სეზონზე მხოლოდ ერთხელ ყვავილობას. ერთ მტევანში შეიძლება ყვავილების რაოდენობამ 20-საც კი მიაღწიოს. ბუჩქი ძალიან მაღალია, პატარა ეკლებით, რომლის ფორმირებაც ღობის გასწვრივ, ან რამე სხვა სარდენზე ძალიან ადვილია. ეკლები აქვს მკვრივი და ძალზე მყიფე. კლიმატის მიხედვით, აღწევს 2,5-3 მ სიმაღლეს.
“უილიამ ლობი” არის “Duchesse d’Istrie” ვარდის ინგლისური დასახელება და იგივე ვარდი, როგორც ზემოთ ავღნიშნეთ “ოლდ ვილვეთ როუზ” სახელითაც მოიხსენიება. რომელი სახელითაც არ უნდა მოიხსენიოთ, ეს ვარდი ყველა ვარიანტში შესანიშნავი დანამატი იქნება ნებისმიერი მაღალმთიანი ბაღისთვისაც. რადგან კარგად უძლებს ზამთარს და აქვს ზრდის კარგი ტემპი. კანადის ყინვებში გრძელი ეკლიანი ყლორტები იშვიათად ზიანდება ყინვისგან ყველაზე ცივი ზამთარის პირობებშიც. დარგვიდან რამდენიმე წლის შემდეგ ბუჩქი გადაიქცევა შთამბეჭდავ ბუმბერაზად, ყურადღების ცენტრში მოექცევა ნებისმიერ ყვავილნარში, ამიტომ უნდა დაუტოვოთ საკმარისი ადგილი გასაზრდელად. თუ ტოტებს საყრდენის გასწვრივ დააფორმირებთ, ვარდი ბევრად ლამაზი შესახედი იქნება, ტოტები სუსტი აქვს და საკუთარი ყვავილების უზარმაზარ წონას ვერ იკავებენ. ხავსიან ვარდს უწოდებენ იმიტომ, რომ კვირტებს, ყუნწებს და ზედა ტოტებს ძალიან წვრილი ეკლები უფარავს. ადვილად მრავლდება კალმით.